Hayatın orta yerinde kalakalıyor insan bazen. Ne diyeceğini, neyi düşünüp, neyi de düşünemeyeceğini bilemiyor…yol gösterici arıyor bu demlerde. Kalbine danışınca bir sonuç yok! Akılda devre dışı. Ne olacak şimdi! Bitişlerle hayatlar yok oluyor. Bir şeylerin bittiğini sanıyor insan. Yaşamını bitiriyor sonunda. Oysa biten bir şey yok. Her bitiş bir başlangıç olmalı değil mi?
Kimileri hayatına ‘virgül’ler koyarak devam ediyor, kimi içinse bu ‘virgül’ler bir nokta oluyor. Bir bitiş noktası. Hayatın durduğunu düşündüğü zaman dilimleri yani…
Yaşam bu işte. Başlıyor ve bitiyor. Birilerinin hayatında olmaması ya da hayatından çıkması seni bitirebiliyor, birileri yaşamaya devam ederken mutluluklar içinde… üç beş günlük dünya hayatında mutlu olmak zor değil, uzak. Bizim için sorulması gereken soru şu: yaşıyorsak bu dünyada, gerçekten mutluluk bize verilmeli mi? Dünya şartları bizi mutlu etmeye yetebilir mi?
Bilmiyorum… Cevap vermekte zorlandığım sorular bunlar…
Oysa ‘her sorunun cevabı vardır’ı savunuyordum düne kadar. Noldu bana da hayatımda cevabını veremediğim sorular o kadar çoğaldı ki! Değişmesi gereken bir şeyler mi var yoksa yaşamımda!
yazının devamı için "Her başlangıç, bir bitiştir aslında!"
